საგადასახადო კოდექსში (239–ე მუხლი) და, შესაბამისად, „სააღსრულებო წარმოებათა შესახებ“ (მუხლი 823) საქართველოს კანონში ახლახანს შესული შესწორებით იცვლება საგადასახადო გირავნობის/იპოთეკის სამართლებრივი მოწესრიგება. საგადასახადო გირავნობა/იპოთეკა გამოიყენება სახელმწიფოს მიერ იმისათვის, რომ მოხდეს საგადასახადო დავალიანების გადახდის უზრუნველყოფა გადასახადის გადამხდელის ან იმ პირის ქონებიდან, რომელსაც გარკვეული ვალდებულებები გააჩნია გადასახადის გადამხდელის მიმართ. დღეს მოქმედი კოდექსით, საგადასახადო გირავნობის/იპოთეკის რეგისტრაციის უფლება წარმოიშობა საგადასახადო დავალიანების წარმოშობასთან ერთად და მარეგისტრირებელ ორგანოში (საჯარო რეესტრი) რეგისტრაციის მომენტიდან და ვრცელდება პირის საკუთრებაში არსებულ ქონებაზე საგადასახადო დავალიანების ფარგლებში (მაგალითად, უძრავი ან მოძრავი ქონება, რომლის ბაკში ჩადება ხდება ბანკიდან აღებული სესხის უზრუნველყოფის მიზნით).